Resilience
Nicolaï:
Toen ik in januari in Zuid-Afrika vertoefde, een sportgek land, werd ik me gewaar van een gespreksonderwerp waar zowat iedere sportliefhebber het er over had. Roger Federer speelde die dag op de Australian Open zijn kwartfinale tegen de nobele onbekende Zweed Tennys (what's in the name) Sandgren, nr. 100 op de wereldranking. Op zich niets bijzonder en als je achteraf ziet dat Federer won, zou je helemaal niet knipperen met je ogen. Ware het niet dat Federer 7 matchballen wist te redden om het daarna in 5 sets af te maken. Een ongezien huzarenstukje. Het geeft weer blijk wat een ongelofelijke weerbaarheid je hoort te hebben als topsporter.
Nathan, hoe creëer je deze weerbaarheid? Is deze aangeboren? Kan je dit trainen?
Nathan:
Nicolaï, tijdens mijn tocht doorheen de Vlaamse sportfederaties ben ik ook als sportpsycholoog de tennisfederatie gepasseerd. Een periode waarin de trainers een visie opgebouwd hadden vanuit een 5 tal waarden. 1 van deze waarden was weerbaarheid. De puntentelling om tot een tennisoverwinning te komen is uniek in de sportwereld. Je kan 6-0, 6-0, 5-0 achterstaan en toch die wedstrijd winnen. Dus weerbaarheid vertaalt zich dan in kunnen omgaan met een achterstand en met een voorsprong. Plus scoort de tegenstander altijd omdat jij een fout maakt. Auwch.
Weerbaarheid is zoals alle andere mentale fenomenen een combinatie van genen, mindset en training.
In 1888 formuleerde Nietzche het zo: "Was mich nicht umbringt, macht mich stärker."
Nicolaï: hoe zie jij een weerbare afstandsloper?
Toen ik in januari in Zuid-Afrika vertoefde, een sportgek land, werd ik me gewaar van een gespreksonderwerp waar zowat iedere sportliefhebber het er over had. Roger Federer speelde die dag op de Australian Open zijn kwartfinale tegen de nobele onbekende Zweed Tennys (what's in the name) Sandgren, nr. 100 op de wereldranking. Op zich niets bijzonder en als je achteraf ziet dat Federer won, zou je helemaal niet knipperen met je ogen. Ware het niet dat Federer 7 matchballen wist te redden om het daarna in 5 sets af te maken. Een ongezien huzarenstukje. Het geeft weer blijk wat een ongelofelijke weerbaarheid je hoort te hebben als topsporter.
Nathan, hoe creëer je deze weerbaarheid? Is deze aangeboren? Kan je dit trainen?
Nathan:
Nicolaï, tijdens mijn tocht doorheen de Vlaamse sportfederaties ben ik ook als sportpsycholoog de tennisfederatie gepasseerd. Een periode waarin de trainers een visie opgebouwd hadden vanuit een 5 tal waarden. 1 van deze waarden was weerbaarheid. De puntentelling om tot een tennisoverwinning te komen is uniek in de sportwereld. Je kan 6-0, 6-0, 5-0 achterstaan en toch die wedstrijd winnen. Dus weerbaarheid vertaalt zich dan in kunnen omgaan met een achterstand en met een voorsprong. Plus scoort de tegenstander altijd omdat jij een fout maakt. Auwch.
Weerbaarheid is zoals alle andere mentale fenomenen een combinatie van genen, mindset en training.
In 1888 formuleerde Nietzche het zo: "Was mich nicht umbringt, macht mich stärker."
Nicolaï: hoe zie jij een weerbare afstandsloper?
Sinds mijn aansluiting bij je trainingsgroep kon ik van achteraan goed zien wat atleten al dan niet weerbaar maakte. Het viel me op dat om een carrière als topsporter te kunnen beogen je een tunnel-focus moet hebben op je sport. De weerbaarheid hier ligt er dan in om deze focus te kunnen blijven bewaren, dit terwijl er vrienden aan je mouwen sleuren om naar de locale scoutsfeestjes te gaan, een vriendinnetje liefst op tijd haar kusje krijgt of de ouders verwachten dat je de primus van de klas wordt. Als afstandsloper hoor je je een bepaalde levensstijl aan te nemen die weinigen me lijken aan te nemen. Je traint dag-in, dag-uit met een zonnestraaltje of met hondenweer. Je rekent op enkele wedstrijden om te presteren ook al kunnen deze serieus tegenvallen. Voorts sluipt het risico van een blessure altijd achter de hoek. Wanneer je al deze factoren leert te integreren in je levensstijl geloof ik dat je een weerbare atleet kan worden.
Reacties
Een reactie posten