Uitdaging

Nathan:

Als coach geloof ik heel sterk in een persoonlijke benadering. Vandaar ook dat ik graag veel tijd steek in het beter leren kennen van atleten. Maar ook geloof ik in een werkersaanpak.
Talent is niet voldoende.
"Gaan we eens experimenteren?" vroeg ik je een paar weken geleden retorisch. Het gevolg was een lange periode van uitgebreide extensieve duurtrainingen. Tijdens ons experiment-uitdaging merkte ik bovenop je enthousiasme, plichtsbewustzijn en nauwgezetheid een frustratie rond opkomende lichamelijke pijnen en niet altijd behaalde vooropgestelde tijden.

Nicolaï, hoe heb jij die experimentele periode ervaren?

Nicolaï:
In mijn beleving als atleet leef ik naar het olympische motto 'citius, altius, fortius'. Het voelt dan ook niet meer dan normaal om altijd sneller en verder te willen gaan. Het meest hatelijke gevoel dat ik dan ook kreeg, waren de tekens van mijn lichaam die me trager en korter lieten lopen dan gepland. Ondanks dat ik regelmatig een bijzonder rationele jongeman kan zijn, beleef ik de sport voornamelijk emotioneel. Voor mij blijft het dan ook bijzonder moeilijk om eventjes die emoties los te koppelen en voluit de kaart van mijn verstand te trekken. Ik vermoed dat mocht ik dat toen gedaan hebben, de daaropvolgende weken veel vlotter verlopen waren. Daarnaast was het toen een periode dat ik nog niet in het ziekenhuis moest werken. Voor mij voelt het dan ook dat ik in die weken de vruchten moet plukken van mijn hard werk vooraleer ik mijn ziekenhuisplunje aantrek en van een normaal trainingsregime geen spraken kan zijn.
Last but not least, ik was nog niet klaar voor helemaal te stoppen met wedstrijden te lopen. Er brandde nog een vuur van verlangen om in Berlijn, tegenwoordig toch het Mekka van het langeafstandlopen, dat recent gelopen half marathon PB te gaan verbeteren.

Echter kick ik wel op experimenten en uitdagingen. Toen je me enkele jaren geleden suggereerde om een mogelijke switch naar de marathon te maken nadat ik op de 800m eerder teleurstellende resultaten behaalde, werd er onmiddellijk een vuur in me aangewakkerd. Uitdagingen zijn een vorm van brandstof voor me. Misschien maar goed dat ik ooit besloten heb die geneeskunde studie erbij te doen.

Daarom mijn vraag aan Nathan, zowel coach als sportpsycholoog, hoe kan je mensen leren om hun onbewuste te leren kennen en bewust te leren om te gaan met hun gebreken/talenten? 


Nathan:

Nicolaï, ik ga voortdurend voor de confronterende aanpak. Niet altijd de manier om het vertrouwen van je atleten te krijgen maar wel één die bij jou heel goed werkt. Jij gaat zelden je ego na zo een charge van mij afsluiten of in de tegenaanval gaan. Je gaat mijn feedback in functie van je doelen verwerken. Behalve die éne keer toen er opnieuw 15X1000m geprogrammeerd stond. Opgedeeld in 3X5X1000m met twee doelstellingen. Na 15KM een betere totaaltijd en duidelijke verschillen binnen elke 5X1000M. Een trage blok van 5X1000m, een gemiddelde blok ven 5x1000m en een knal je te pletter blok van 5X1000m. Na mijn opmerking dat de drie blokken nogal dicht bij elkaar lagen, wou je mijn hoofd van mijn nek scheiden.